La La Land Σώρρας. Του Νικόλα Σεβαστάκη

Καταλαβαίνω πια αυτούς που αντιδρούν λέγοντας: «Μα, με τον Σώρρα θα ασχολούμαστε τώρα;». Σε κάθε στροφή της δημόσιας ζωής προς το χειρότερο, με καινούργιους συνδυασμούς γραφικότητας, απελπισίας και απειλής, όλο και περισσότεροι νιώθουν να τους γυρίζει το στομάχι. Καλύτερα τα μικρά πάθη της καθημερινότητας, οι φιλίες, το γέλιο, λένε.

Στο κάτω-κάτω, υπάρχουν κι άλλα πράγματα στη ζωή εκτός από τα αδιέξοδα του Τσίπρα, τις φιλοδοξίες του Μητσοτάκη, τη μελαγχολική μανιέρα των αριστερών. Αν μάλιστα δεν ήταν τα «μέτρα» να υπενθυμίζουν τον σκληρό πυρήνα της πραγματικότητας, πολλοί θα είχαν ήδη φύγει γι’ αλλού. Οπουδήποτε εκτός του κόσμου τούτου, αυτής της δημόσιας σκηνής με τους θυμούς και τις ανακυκλούμενες απογοητεύσεις της. Έτσι αισθάνονται πολλοί, και ας μη το ομολογούν δημόσια, μην τους πουν αμέτοχους και εστέτ.

Το χαρακτηριστικό όμως της συγκυρίας που διανύουμε είναι ότι δεν είναι διαθέσιμο αυτό το «εκτός του κόσμου τούτου». Το μποντλερικό «Anywhere out of the world» μοιάζει να ανήκει σε εποχές κοινωνικής ανόδου και σχετικής αφθονίας. Ο πειραματισμός, οι ετεροδοξίες, οι πρωτοπορίες, όλα αυτά χρειάζονται αστική κανονικότητα για να λειτουργήσουν. Για να αρνηθείς την κανονικότητα, πρέπει να τη διαθέτεις. Έστω ως σκαρίφημα και βασικό σχεδίασμα.

Όπως και για να πειράξεις ένα κλασικό έργο, χρειάζεται να έχεις μια ιδέα για τους κανόνες του. Στην αντίθετη περίπτωση, κάνεις ατσούμπαλο tag και σκοτώνεις την πόλη, πιστεύοντας όμως πως είσαι καλλιτέχνης του γκράφιτι. Με άλλα λόγια, το πρόβλημά μας σήμερα είναι ο ρεαλισμός και όχι η ουτοπία. Η ανεπάρκεια του πρώτου και όχι το έλλειμμα της δεύτερης. Αυτό που λείπει είναι ένας ρεαλισμός που δεν θα ταυτίζεται με την αίσθηση της ήττας, την παραιτημένη βαρεμάρα ή τον κυνισμό του «ας πάνε όλοι τους να καούνε». Γι’ αυτό και όταν ο Σώρρας γίνεται παράγοντας της αναδυόμενης Ελλάδας, όσο και να μας έχει σκοτίσει η σκηνή των ελληνικών δημόσιων παθών, δεν μπορούμε να σφυρίζουμε αδιάφορα. Επειδή ζούμε στην εποχή των δημαγωγών και όλα πρέπει να τα περιμένουμε και να μην αποκλείουμε τίποτα. Ούτε το να γίνει κάποτε εξουσία το παραλήρημα (έστω, ένα κομμάτι εξουσίας).

Αφού, λοιπόν, αποδεχτούμε το γεγονός πως συγκατοικούμε με διάφορα τέρατα και πως τα κλειστά μάτια δεν έχουν νόημα, μπορούμε να πεταχτούμε μέχρι το «La La Land» του Ντάμιεν Σαζέλ. Για να αποβάλουμε τις τοξίνες της μέρας. Έτσι κι αλλιώς, ο ποιητής τo είχε πει με τον δικό του τρόπο:

Ουρά παγονιού σε πισινό μαϊμούς τούτος ο κόσμος

Γιώργης Παυλόπουλος, «Τριαντατρία χαϊκού»

lifo

Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Περισσότερα

Ο Γιάνης Βαρουφάκης μετά συζύγου διαδηλώνει στη Ρώμη

Την ώρα που οι Ευρωπαίοι ηγέτες υπέγραφαν τη Διακήρυξη της Ρώμης στην επετειακή Σύνοδο για τα 60 χρόνια από την γέννηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Γιάνης Βαρουφάκης μαζί με τη σύζυγό του διαδήλωνε σε κεντρικούς...

Την Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων υιοθετεί η Διακήρυξη της Ρώμης

Την Ευρώπη πολλών ταχυτήτων υιοθετεί με μία ήπια διατύπωση η Διακήρυξη της Ρώμης την οποία υπέγραψαν οι 27 αρχηγοί κρατών-μελών στην επετειακή Σύνοδο Κορυφής για τα 60 χρόνια από τη Συνθήκη της Ρώμης. «Θα προχωρήσουμε...

Πεδίο μάχης η περιοχή έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής στα Χανιά

Σοβαρά επεισόδια ξέσπασαν το βράδυ του Σαββάτου, στη λεωφόρο Σούδας στα Χανιά, όπου βρίσκονται τα νέα γραφεία της Χρυσής Αυγής. Η κατάσταση ήταν έκρυθμη έξω από τα γραφεία, όπου το απόγευμα διάφοροι φορείς και συλλογικότητες,...

Στο σκοτάδι η Ακρόπολη και άλλα μνημεία σε όλο τον κόσμο για την «Ώρα της Γης»

Από το Σίδνεϋ έως τη Νέα Υόρκη και το Παρίσι, πόλεις και μνημεία σε όλον τον πλανήτη έσβησαν τα φώτα τους στις 20.30 το βράδυ του Σαββάτου, συμμετέχοντας στην «Ώρα της Γης», τη μεγαλύτερη παγκόσμια...

Εκατόμβη νεκρών από τους ανελέητους βομβαρδισμούς στην Μοσούλη

Πάνω από 100 άμαχοι έχουν σκοτωθεί στην πόλη της Μοσούλης από διαδοχικές αεροπορικές επιδρομές κατά του τελευταίου σημαντικού προπύργιου του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ, ανέφεραν το Σάββατο Ιρακινοί αξιωματούχοι. Τα «πτώματα δεκάδων» θυμάτων είναι ακόμη...